BİLMEZSSİN…

Gidişlerini seyretmekten çok yoruldum artık

Her gelişinde

Yeniden gideceğin güne kendimi hazırlamaktan yoruldum

Zamansız bi sevdanın anlamsız bi bakışımıydı gözlerindeki

Ellerindeki kimin teriydi bilmem ama

Eylülde yapraklar dökülürken

Biz olacağımızı ummuştum hep

Yanılgılar insanı yokluğa sürüklüyor

Anlıyorum şimdi

Seninle içtiğim sigaraların tadını arıyorum şimdi

Ölüm bile şenlik gibiydi yanında

Sen bilmezsin şimdi

Hala gözlerimle sevdiğimi seni

Bilmezsin

Fotoğraflarının öpmekten aşındığını

Yastığımın altında senden bana kalan

Gizli saklı gülün yapraklarına nasıl sarıldığımı bilmezsin sen..

Büyük bir otelin teras katında

Ankara’yı seninle sevdim dediğinde

Nasıl yandığını içimin..

Bilmezsin sen..

Git şimdi

Gidebildiğin kadar git hadi

Gelmediğin yolları sevmeyi de bilirim ben…

Seni bana getirmeyen saatleri sevdiğim gibi…