Amansız bir uçurum bu
Düşmenin zamanı değil şimdi
Yaşanacak onca şey varken
Tamda seni bulmuşken
Şimdi hiç değil…
Gitmeler yalnızca benimle başlayan
Beninle devam eden bir hikaye sanki
Kaderin sancıları tuttu yine
Gitmem gerek biliyorum
Şimdi gitmem gerek
Yapamıyorum
Seni zamansız bir sevdaya salıp
Şimdi yok diyemiyorum sana
Hiç yoktu diyemiyorum
Sana varolan bir gerçeği yaşatmadım diyemiyorum…
Bir tütsü yakmıştım sevdamıza
O kokuda yaşadın ve tütsü söndü desem ;
neye yarar şimdi…
dedim ya
gitmeler benimle başlayan ,
benimle devam eden bir hikaye sanki
gitmeler seni terk etmeler de oynuyor şimdi
gitmeler seni elimden alıyor şimdi…
….
gözleri katran karası
yanık sesli
alacakaranlık bir caddenin kaldırımında oturan
sessiz sedasız bir kadındı ağlayan
içindeki öfkesi yüreğindeki sevdasından ağırdı artık
sisli bir gökyüzünü andıran gözleriyle
uçuşan eteğini tutan buruşuk elleri
kim bilir kaç kez değmişti sevdaya
gece sabaha vururken
o savunmasızca
yaşıyordu kitaplardan silinmiş ömrünü
ve bir gün ölümle buluştuğunda
hala aynıydı elleri
yalnız
soğuk ve kimsesiz
| 
